دريايى است بيكران كه بسراسر عرصهء وسيع و افق فسيح اسلام تعلّق دارد و از مضيق تحزّب و تنگناى تعصّب دور است و مسلمانان در هر گوشه‌اى از عالم بسببى و به جهتى بدان دلبسته‌اند ، گروهى از ايشان از بركات درر احاديث و غُرر اخبار كه در مطاوى كتاب بفراوانى آمده است بهره‌مند ميشوند ، گروهى ديگر از خرمن مواعظ و مزرع حكم كه در اطراف آن فراهم آمده خوشه ها مىچينند ، پارسى زبانان نه تنها در ايران بلكه در هندوستان و پاكستان و افغانستان و ديگر بلاد از ذخائر ادب و كنوز دانش كه در طىّ كلمات فصيح و معانى بليغ و عبارات منسجم و منثورات مرسل و منظومات بديع بزيبايى و دل آرايى هر چه تمامتر جلوه گر است و از سخن پارسى درست قرن ششم هجرى تحفه‌اى لطيف مىآورد ، لذّت روحانى مىبرند ، تا آنكه نوبت باهل وجد و حال و صاحبان ذوق و كمال ميرسد كه آنان همه از تأويلات لطيفهء عرفانى آن كتاب كه ناشى از حرارت فروزان غيبى و شعلهء درخشان لا ريبى است مذاق جانشان چاشنى ميگيرد : قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلى شاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدى سَبِيلًا « 1 » . به حمد اللَّه چون ما را نظر بر كشف اسرار معانى و حلّ رموز حقايق و بسط زواهر جواهر افكار بود در نيّت ما فتورى روى نداد و هم چنان با استمداد از الطاف خفيّهء اعليحضرت ولىّ عصر عجّل اللَّه فرجه بطبع و نشر اين مجلّدات سعى و مجاهده كرديم و همهء شدايد و آلام كه در راه حصول اين مراد رو مىآورد در برابر مقصد اعلى و هدف اسناى خود سهل و آسان شمرديم و حوالت آن را به عدالت و عنايت الهى وا گذاشتيم : فَأَمَّا الزَّبَدُ فَيَذْهَبُ جُفاءً وَ أَمَّا ما يَنْفَعُ النَّاسَ فَيَمْكُثُ فِي الْأَرْضِ « 2 » .

--> ( 1 ) بنى اسرائيل 84 ( 2 ) الرعد 17